دارم فکر می‌کنم وقتی که برگردد، چه شکلی شده است. درباره‌ی من چه فکر می‌کند که بعد از بیست روز تازه فهمیده‌ام. دارم فکر مي‌کنم باز می‌توانیم مثل قبل شوخی کنیم یا نه. هنوز مثل قبل می‌خندد یا نه.
نمی‌دانم چرا تصویر خیالی‌ام از او، اینقدر شبیه تصویر اکاست، بعد از برگشتن آلیوخا.
نمی‌دانم چرا چیزهایی که باید فقط خیالی باشند، واقعی می‌شوند.

چنارهای ولیعصر را دوست دارم
که به احترام تو سبز ‌پوشیده‌اند.
[شعر سیاسی گفتم.]

توی گوگل‌ریدر ِ آقای اکا پانصد-ششصد تا آیتم نخوانده روی هم تلنبار شده.
آگاهان می‌گویند این ابتدای راهی است که درنهایت به ترک فضای اینترنت منجر می‌شود.

گاهی از خودم می‌پرسم کدومش بدتره؟ اینکه بدون کاپشن از خونه بری بیرون و نصف روز بارون بخوری؛ یا اینکه با کاپشن بری همه‌ی روز زیر آفتاب عرق کنی...

اگه به بابات نگفتم
یه آشی برات نپختم